Kolor: średni Aromat: wanilia, siano, mięta, brzoskwinia, biszkopt, torf, dym drzewny Smak: miękka, subtelna herbata o delikatnej, niemal aksamitnej strukturze i długim finiszu.

Kolor mocniejszy niż poprzednia herbata, ale nie bardzo ciemny. Pinot Noir (albo Burgund) też nie jest bardzo ciemne jako wino czerwone, a to z racji cienkich skórek winogron. Inne podobieństwo to czarująca, miękka struktura tej herbaty. I, jak dobre Pinot Noir, herbata ta ma taninowy charakter. Lekko pikantna.

Kolor średni, brązowy z odcieniami pomarańczy. Prawie pikantny smak. Owocowy, egzotyczny aromat zrównoważony w smaku silną, ale nie dominującą obecnością tanin. Herbata delikatna, aromatyczna i elegancka.

Kolor: ładny, jasny brąz z odcieniami pomarańczy. Głeboka, złotawa zieleń na dnie filiżanki, jak w dojrzałym sherry oloroso. Aromat: typowy charakter "suszonej herbaty", zabarwiony słodkim zapachem niedawno skoszonego siana. Świeży, lekko aromatyczny, wręcz owocowy i całkiem podobny do zapachów ściółki leśnej obecnych w Pinot Noir. Smak: pierwsze odczucie miękkie i od razu pełne smaku. Następnie łagodny i pełny. Na tylnym podniebieniu ujawnia się bogactwo i głębia złożonych, dominujących, ale przyjemnych tanin. Długa końcówka. Ogólnie - cudowna równowaga ciekawych, niemal owocowych aromatów i łagodnych, bogatych tanin. Napój o średniej mocy, w stylu aperitifu, z bogactwem i łagodnością związanymi z doskonałą równowagą tanin. Porównanie dom Pinot Noir wydaje mi się trafione - herbata ta posiada wiele cech dobrego pinot, jak na przykład złożoność, łagodny i pełny smak, pełny aromat, nie agresywne taniny. Struktura tanin przypomina mi strukturę osiąganą dzięki beczkom wykonanym z dębu francuskiego z lasów Limousin, gdzie klimat jest wciąż dość chłodny, ale już cieplejszy niż, powiedzmy, w Vosges.